attoom/ april 1, 2020/ Blog

Thomas schreef onlangs een prachtig blog over de lente in de stad. Uiteraard is de lente op het platteland ook aangebroken. Graag laten we zien hoe hier de natuur uitloopt en nieuw leven ontstaat.

Om het dorp waar we wonen liggen prachtige boerderijen. Op een zonnige voorjaarsmorgen ging ik met mijn dochter van drieƫnhalf op pad. Eerder hadden we al lammetjes gespot toen we langs een weiland reden en nu wilden we graag iets dichterbij gaan kijken. In de wei was het nog rustig, geen lammetje te bekennen. We reden het boerenerf op en de boerin kwam naar buiten. Met alle plezier nam ze ons mee naar de stal om de pasgeboren lammetjes te laten zien. Sommige waren net geboren, anderen een paar dagen oud. Prachtig om te zien hoe de lammetjes onwennig op de pootjes stonden en hoe ze melk dronken bij het moederschaap.

De wat oudere lammetjes mochten met de kudde mee naar buiten, de wei in. Het was een herrie van je welste, een en al geblaat en gemekker. De moederschapen riepen om hun lammetjes en de lammetjes om hun moeder. Na een poosje werd het rustig, alle moeders waren met hun kleintjes herenigd. De boerin stond er bij en genoot zichtbaar toen ze zei: ‘dit vind ik het mooiste geluid wat er is’.

Nova Jill was bijna niet mee naar huis te krijgen. Ze mocht lammetjes aaien, en met de hond spelen. Dit avontuur mocht nog veel langer duren. We spraken af dat we vaker een bezoekje aan de boerderij zouden brengen.

Share this Post