Geen therapie, maar Vlie!

Posted on

 

Op een ansicht kaart stond vermeld; Ik hoef geen therapie, ik ga naar Vlie! Slechts twee dagen op het eiland en we konden de kreet volledig beamen. Maar eventjes op dit prachtige eiland aan het Wad en je voelt je een nieuw mens. De rust, de ruimte, het ruige landschap en het omgeven zijn door zee, zijn wondermiddelen om het gemoed tot rust te brengen.

Het was een weekend met onstuimig weer, precies waar we op hadden gehoopt. Onstuimig weer hoort erbij wanneer je je hoofd even wilt leegmaken. Een vroege overtocht per boot vanuit Harlingen, veel wind en af en toe prachtige zonnestralen door donkere wolken boven een onstuimige Waddenzee, die met elke golf de meest uiteenlopende kleurschakeringen liet zien, vormde het decor voor het begin van dit snoepreisje dat we ons als creatief duo achter ATTOOM al lange tijd hadden voorgenomen. Afstand nemen om vervolgens alles weer met een frisse blik te kunnen bekijken. Een onbekende omgeving als voer voor nieuwe projecten en brandstof voor nieuwe creativiteit. De vrijheid om jezelf opnieuw uit te vinden en te dromen. 

Precies die dingen vonden we op het eiland Vlieland. Dit langgerekte eiland is, ondanks haar geringe afmetingen, enorm divers. Een enorm strand en een eindeloze zandvlakte, ook wel de ‘Sahara van het Noorden’ genoemd, bossen, een woest duinlandschap, kwelders en polders. De invallende herfst zorgde voor een prachtige lappendeken aan kleuren van mosgroen en goud tot vuurrood. Er was iets met de uitgestrektheid van de diverse landschappen die het gevoel gaven van totale verlatenheid. Het gevoel van je aan het einde van de wereld te bevinden of soms een nog onontdekt maanlandschap te hebben gevonden. De aanwezige dieren op het eiland, paarden, geiten en een bijzondere schapenras met grote horens, versterken het wilde karakter van het landschap en het eiland. Op de achtergrond hoor je de zee luid bruisen aan de noordkant van het eiland, waar golven door de wind opgejaagd onvermoeibaar op de uitgestrekte kustlijn blijven beuken. Dan zijn er nog de vogels. Vogels in allerlei soorten en maten die hun thuis hebben gevonden in deze wildernis en moeiteloos zweven op de krachtige wind. Onbezorgd en volledig vrij, vinden ze hier in de rust alles wat ze nodig hebben. 

We zagen buien en indrukwekkende wolken aan beide kanten aan ons voorbij trekken, zagen hoe de zee ons omringde en hoe het maandlandschap aan de kust ons moeiteloos opslokte en in een ogenblik ontzettend klein maakte en zo nieuw perspectief gaf. Problemen en zorgen werden ineens als kleine zandkorrels door de wind in prachtige formaties weggevoerd en verdwenen achter de horizon. Ruimte om adem te halen. 

Nieuwe inspiratie heeft het ons zeker gebracht en ook rust. Op de boot terug naar het vasteland, terwijl het eiland steeds kleiner werd en achter woeste schuimkoppen verdween, besloten we zo snel mogelijk terug te komen. Misschien maken we er net als de vogels aan jaarlijkse gewoonte van. 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *